Myślenie to forma odczuwania

* Susan Sontag

Tworzymy Festiwal we cztery. Od 2016 roku. Wyszłyśmy bardziej z poziomu ciekawości dziecka niż akademickiego dyskursu. było wokół nas dużo interesujących tematów i mało okazji, żeby wchodzić w nie głębiej. Po latach część z nas zawędrowała w różne intelektualne strony, zdobywając nowe doświadczenia i perspektywy. Ale ta potrzeba wspólnego myślenia, zadawania pytań, niezależnie od punktu startowego, wciąż jest naszym napędem.

Agnieszka Wrzak

Najbardziej lubię jeść, a złe jedzenie potrafi skutecznie zepsuć mi dzień. W poprzednim wcieleniu mieszkałam w Kioto i sprzątałam mech w ogrodach zen.

Karolina Śmigiel

Córka Doroty, wnuczka Emilii, prawnuczka Anieli. Nie lubię zup z pływającymi w nich warzywami; mam ADHD; całe życie nienawidziłam aktywności fizycznej, aż do odkrycia pilatesu na reformerach, który lepiej robi mi na głowę niż terapia; jestem uzależniona od skrolowania i dlatego nie mam Instagrama

Diana Gaik

Ostatnio żyję pomiędzy światami, gdzieś w szczelinie. Lubię mieć przestrzeń na eksperymenty, które dość często nie wychodzą. Też dość często nie mam opinii.

Katarzyna Gdesz

Urodzona w Europie-Mieście, podobnie jak Reinhart Koselleck i Jakob Böhme, co odcisnęło istotne piętno na jej tożsamości, między innymi w postaci miłości do koszykówki. Lubi spacerować, zwłaszcza w towarzystwie psowatych. Aspiruje do posługiwania się językiem francuskim.

Nasza idea

Zanurz się w myśleniu i dociekaniach. Pomędrkuj i pogłówkuj, a nawet zabłądź! Zachwyć się złożonością świata. Pytaj, szukaj, stale odkrywaj. Mikrowyprawy można rozszerzyć do kosmosu, a proste życie czasami warto skomplikować. Nauka i wiedza nie są cięższe niż hantle w siłowni. Poćwiczmy z abstrakcyjnymi pojęciami – ogólnymi, szerokimi, różnie znaczącymi, ale wspólnymi dla wszystkich. Poćwiczmy z pojęciami, które budują nasz świat.

Festiwal Myśli Abstrakcyjnej zaprasza ludzi w różnym wieku do eksperymentowania i poszukiwania. Nasz cel jest bardzo prosty, chcemy promować krytyczny namysł, ale rownież twórcze zaangażowanie w złożoną rzeczywistość, który nas otacza. Dziękujemy za te 10 lat!

O nas

Zespół FESTIWALU

kuratorki & producentki Festiwalu

Diana Gaik
Katarzyna Gdesz
Karolina Śmigiel
Agnieszka Wrzak

Osoby, które wspierały i wspierają festiwal

Łukasz hrynkiewicz, Anna Kasperska, Antoni Michnik, Kuba Nerć, Piotrek Nowakowski, Łukasz Prokop, Agata Pyzowska, Karolina Rychter, Marcin Sarnowski, Agnieszka Szostakiewicz, Dorota Śmigiel,Jarek Wszędybył

StowarzyszEnie otwarte dziki bez

Festiwal Organizuje Stowarzyszenie Otwarte Dziki Bez

Stowarzyszenie Otwarte Dziki Bez powstało z potrzeby stworzenia przestrzeni do realizowania swoich pomysłów, wspólnego doskonalenia się, dzielenia wiedzą i doświadczeniem. Tworzymy festiwale, a nawet filmy, projekty społeczne, artystyczne i edukacyjne. Szukamy ciekawych historii, badamy zaniedbane obszary.

Dziki Bez jest naszą magiczną rośliną, w Polsce występuje powszechnie. Rośnie dziko na zrębach leśnych, przy wysypiskach śmieci, rumowiskach i domostwach. Tworzy zarośla na nieużytkach. Dziki Bez dawniej traktowany był jako drzewo życia. W niektórych rejonach był rośliną kultową, przed którą zdejmowano nakrycie głowy.

Osoby, które wspierały i wspierają festiwal

Łukasz Hrynkiewicz, Anna Kasperska, Antoni Michnik, Kuba Nerć, Piotrek Nowakowski, Łukasz Prokop, Agata Pyzowska, Karolina Rychter, Marcin Sarnowski, Agnieszka Szostakiewicz, Dorota Śmigiel,Jarek Wszędybył

Festiwal Organizuje stowarzyszenie dziki bez

Dziki bez w Polsce występuje powszechnie. Rośnie na zrębach leśnych, przy wysypiskach śmieci, rumowiskach i domostwach. Tworzy zarośla na nieużytkach. Dawniej traktowany był jako drzewo życia. W niektórych rejonach był rośliną kultową, przed którą zdejmowano nakrycie głowy.