→ Na Kolonie dla Dorosłych można przyjechać w czwartek od 12:00. Oficjalne rozpoczęcie planujemy na 15:00. W niedzielę trzeba będzie powiedzieć papa do 16:00. Godzinowy rozkład podamy niebawem.
Miasto to pomnik człowieka. Z impetem zderzających się płyt tektonicznych niszczymy stare i tworzymy nowe krajobrazy. Czy można opowiedzieć historię miasta inaczej, by ani człowiek, ani beton, żelazo czy szkło nie były głównymi bohaterami? Niech będą nimi pozostałości prastarych puszcz, rosnące na pomnikach porosty, ale i ruderalne samosiejki kiełkujące spomiędzy chodnikowych płyt. Ta osobista, poetycka książka nauczy was dostrzegać przyrodę wokoło i sprawi, że odkryjecie swoją okolicę na nowo.
Kulturoznawca, ukrainista, z zamiłowania przyrodnik. Współpracował z „Gazetą Wyborczą”, „Tygodnikiem Powszechnym” i „Dwutygodnikiem”. Autor trzech nagradzanych i tłumaczonych na języki obce książek: Pirat stepowy (Czarne 2012), Dwanaście srok za ogon (Czarne 2016), Książka o śmieciach (Wydawnictwo Agora 2020). Prowadzi spacery przyrodnicze po Warszawie, jest gospodarzem audycji „Księstwo Ptaków” w radiowej „Trójce” i Prezesem Zarządu Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków. W kwietniu 2025 ukazała się się jego nowa książka Drugie życie Czarnego Kota oraz specjalne wydanie Dwunastu srok za ogon z ilustracjami Zofii Frankowskiej. Za książkę Drugie życie Czarnego Kota został laureatem Paszportów POLITYKI.
Trzysta tysięcy – tyle nowych polskich złotych co minutę pojawia się w gospodarce. Skąd się te pieniądze biorą i kto decyduje o tym, w czyje ręce trafiają? Dlaczego Brytyjczycy jeszcze niedawno chętniej rozliczali się za pomocą patyków niż monet? Kogo ścigała tajna siatka szpiegowska Isaaca Newtona? Co łączyło garstkę ekonomistów, którzy jako jedyni przewidzieli kryzys finansowy 2008 roku? To tylko kilka z dziesiątek pytań, na które znajdziemy odpowiedź w tej książce. Porachunki opowiadają o historii pieniądza – wynalazku, którego używamy wszyscy, a którego prawie nikt nie rozumie.
Autor łączy barwne anegdoty, zapomniane historie i twarde dane w opowieść o tym, jak pieniądz działa dziś, a jak działał w przeszłości. Jak pisze we wstępie: „To wynalazek, przy którym nieustannie ktoś majstruje. W różnych momentach historii i w różnych miejscach na świecie pieniądz działał zupełnie inaczej. Jego konstrukcja może sprzyjać wolności i sprawiedliwości, ale też uprzywilejowywać jedne grupy kosztem innych, wymuszać eksploatację środowiska naturalnego czy sprzyjać wojnom”.
Porachunki są zarówno dla tych, którzy nigdy nie interesowali się ekonomią, jak i dla tych, którym wydawało się, że o gospodarce wiedzą już wszystko. To żywa opowieść o pieniądzach (także tych z kamienia, miedzi i ptasich piór) oraz o ich uwikłaniu w politykę. Autor, ekonomista i historyk idei, nie tylko przygląda się temu, jak skonstruowany jest współczesny pieniądz, lecz także przedstawia projekty jego reform. Pyta, dlaczego polityczna natura pieniądza została wyparta z powszechnej świadomości, a tych, którzy próbowali o niej głośno mówić, spotkał, jak pisze, marny los.
Historyk idei, ekonomista, publicysta. Inicjator i wieloletni koordynator Projektu Spięcie – inicjatywy na rzecz debaty publicznej uwzględniającej różnorodne punkty widzenia. Autor koncepcji Kredytu powszechnego – publicznej linii kredytowej dostępnej dla wszystkich obywateli i obywatelek.
Absolwent ekonomii w Szkole Głównej Handlowej oraz filozofii nauk społecznych w London School of Economics. Interesuje się socjologią wiedzy ekonomicznej. Szef działu „Obywatel” w Magazynie Kontakt.
Liczba miejsc na warsztatach jest ograniczona. Na podstawie podanych wcześniej przez Was preferencji miejsca przydzieli nasza maszyna losująca. Ostrzegamy jednak, że los bywa przewrotny i możecie trafić na inne warsztaty, niż wybraliście. Preferencje na warsztaty będziemy zbierać na około 2 tygodnie przed turnusem.
Tomasz Szlendak i Eva Illouz zgodnie twierdzą, że miłość się skończyła. Mona Chollet i Aline Laurent Maynard proponują żeby ją ratować i wymyślać na nowo. Mnożą się kolejne edycje randkowych show. Nie ulega wątpliwości, że coś zmieniło się w obszarze relacyjności a budowanie związków zaczęło sprawiać nam szczególną trudność mimo większej niż kiedykolwiek dostępności poradników, podkastów, specjalistów i terapeutycznych metod, kolejnych aplikacyjnych narzędzi ułatwiających spotykanie osób, i rozwijającej się wciąż infrastruktury, zasobności i świadomości sprzyjającej tworzeniu trwałych i bezpiecznych więzi.
Jak to możliwe, że w świecie, który na tyle sposobów ułatwia nawiązywanie relacji coraz więcej osób ich poszukujących popada w rezygnację? Co ma do tego gender? Czy kultura terapeutyczna, która tak bardzo podkreśla właśnie relacyjność i emocjonalną bliskość, wywiązuje się z obietnicy poprawy jakości naszych związków? Czy miłość została urynkowiona? Na czym wznosić fundamenty współczesnych relacji? Skąd wiedzieć kogo wybrać? Jak długo czekać na deklaracje uczuć i zaangażowania? Jak je rozpoznać? Kiedy wytrwać a kiedy się wycofać? Zapraszamy na wspólne ćwiczenia i dywagacje wokół postromantyczności, tindera, stawiania granic i czerwonych flag. Będziemy sięgać do ciekawych lektur, wymieniać się doświadczeniami i zadawać dużo pytań.
To dwuosobowy kolektyw edukacyjny Pauliny Czapskiej i Anny Szapert. Od ponad dekady zachęca do samodzielnego, krytycznego myślenia i szukania nowych perspektyw dla starych spraw. Pokazuje, że praca nad emocjami jest równie potrzebna jak poszerzanie wiedzy.
Eksperymentalny warsztat, poświęcony improwizowanym naprawom – tymczasowym, niedoskonałym, często nieprofesjonalnym, ale pełnym pomysłowości i uroku. Naprawianie to naturalny gest, często podejmowany poza światem ekspertów i rzemieślniczej precyzji. Przypinamy trytytką, zaklejamy silver tapem, zalewamy klejem, podpieramy patykiem – to też są strategie radzenia sobie z rzeczywistością. W tym warsztacie przyglądamy się „fuszerce” nie jako błędowi, lecz jako twórczemu działaniu wychodzącemu poza gotowe rozwiązania. Punktem wyjścia będą uszkodzone naczynia – z oderwanymi rączkami, dziurkami, odłamkami. Będziemy je przerabiać, rekonstruować, wyposażać w nowe funkcje i kształty, traktując je jako otwarte formy do krytycznego i zabawowego myślenia o materiale, funkcji i estetyce. Każda osoba wyjdzie z warsztatu z własnoręcznie wykonanym, dziwacznym obiektem oraz, mamy nadzieję, chęcią do dalszego eksperymentowania w nurcie brikolażu.
Naprawiaczka rzeczy nadpsutych, zbieraczka rzeczy mało wartościowych, doktorantka na krakowskiej ASP. Działa na pograniczu researchu, designu i sztuki. Interesuje się naprawianiem jako aktem oporu i troski, intymnymi związkami człowieka z obiektami codziennego użytku oraz open designem. Współtworzy Kolektyw Artystycznych Form Eksperymentalnych (KAFE).
Jak kapitalizm kolonizował noc? Dlaczego klasy ludowe niszczyły uliczne latarnie? Jak mogą wyglądać walki o dostęp do widoku nocnego nieba w czasach kolonizacji Marsa? Na te inne pytania będzie wspólnie rozmawiać podczas kolonijnego spotkania.
Historyczka literatury, profesorka Instytutu Badań Literackich PAN. Autorka książki „Ofelizm. Romantyczne zawłaszczenia, feministyczne interwencje”. W 2025 roku pracowała nad wystawą „Nieposłuszne gwiazdy” (BWA Wrocław Główny) i antologią „Romantyzm i ekologia”.
Podczas spaceru nurtem rzeki Wilgi postaramy się doświadczyć czym jest natura dzikiej rzeki. Poddamy się jej biegowi, w uważności będziemy śledzić ukształtowanie dna oraz różne faktury jej brzegów. Taka wędrówka, oprócz aspektu czysto przygodowo-wędrówkowego, da nam sposobność wyjścia poza zwykły schemat poruszania się i zaktywuje nowe rejony naszych doznań.
Pasjonat dzikości, w szczególności tej leśnej. Kontakt z przyrodą to dla niego odskocznia od codzienności i pole do odkrywania swego własnego wnętrza. Z pasji tej wyrosła jego aktywność w roli przewodnika po Kampinoskim Parku Narodowym, twórcy filmu dokumentalnego o rezerwacie Las Natoliński" oraz organizatora wielu wydarzeń, mających wspólny leśny mianownik.
Za każdą trudną rozmową i każdym konfliktem kryje się to samo: relacja, która jest dla nas ważna. Gdybyśmy nie dbali o drugą osobę, po prostu byśmy milczeli, ale skoro nam zależy, chcemy powiedzieć to, co siedzi nam na sercu. I tutaj zaczyna się wyzwanie. Większość z nas nauczyła się unikać trudnych tematów albo wchodzić w nie z całym bagażem emocji. Gdzieś pośrodku jest miejsce, w którym można powiedzieć to, co ważne, bez niszczenia relacji i bez zatrzymywania w sobie tego, co nas uwiera.Ten warsztat to przestrzeń do przyglądania się rozmowom i sytuacjom, których na co dzień unikamy, bo nie wiemy jak zacząć, boimy się reakcji albo nie chcemy zepsuć atmosfery. Zobaczymy jak można rozprawić się z trudnymi tematami i dalej się lubić.
Miłośnik ptaków, kulturoznawca i osoba od warsztatów wszelakich. Łączy uważność na przyrodę z ciekawością ludzi, kultury i wspólnego działania. Lubi sprawdzać, co dzieje się wtedy, gdy patrzymy uważniej, słuchamy bardziej i dajemy sobie przestrzeń na spotkanie, rozmowę i trochę twórczego zamieszania.
Dlaczego robotnicy niekoniecznie popierają skrócony tydzień pracy? Za co klasa średnia pokochała Thermomix? I czy terapia oraz joga są uniwersalnymi narzędziami do dbania o swój dobrostan, czy raczej praktykami wpisanymi w doświadczenie i styl życia klasy średniej?Podczas warsztatów będziemy patrzeć przez klasową soczewkę na przykłady z codziennego życia. Zaczniemy od praktyki: gorących debat politycznych, codziennych wyborów konsumenckich i pozornie oczywistych przekonań o tym, co jest „dobre”, „racjonalne” czy „zdrowe”. Przyjrzymy się temu, jak głębokie uwarunkowania klasowe działają tam, gdzie na co dzień rzadko je dostrzegamy. Z praktyki przejdziemy do teorii i porozmawiamy o tym, czym właściwie jest dziś klasa, jak można ją rozumieć i komu służą konkretne sposoby jej opisywania. Zastanowimy się też, jak pozycja w strukturze społecznej wpływa na nasze wybory, odruchy i wyobrażenia o świecie.Wszystko po to, by wybić się z klasowych automatyzmów, które zwykle porządkują nasze myślenie, i zobaczyć, że wiele tego, co wydaje nam się naturalne, jest tak naprawdę strukturalnie uwarunkowane.
Badaczka społeczna i dziennikarka. Doktorantka na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, zaangażowana w projekty badawcze dotyczące mobilności społecznej i klasowości. Pracuje w dziale ekonomicznym „Gazety Wyborczej”, gdzie opisuje współczesny świat pracy. Redaktorka magazynu „Gromady”.
Chodzenie ścieżkami dźwiękowymi, nagrywanie słuchem, nagłaśnianie głosem.
Podczas warsztatów, będziemy słuchać lasu i swoich ciał, będziemy badać cichość i głośność swojego głosu oraz naśladować dźwięki otoczenia. Niczym ptasi czy żabi chór stworzymy akustyczny wielokanałowy system dźwiękowy. Będziemy pracować z formą polifoniczną i polirytmiczną. Program warsztatów jest dostosowany do osób, które mają doświadczenie w pracy z głosem i dźwiękiem i do tych, którzy będą robić to po raz pierwszy.
Śpiewaczka, artystka interdyscyplinarna, edukatorka i kuratorka. Magistra Sztuki (APS Warszawa), absolwentka Studium Psychologii Procesu. W twórczości łączy śpiew, performance, instalacje i sztuki wizualne. Bada ideę dostrojenia, potencjał harmonii i dysharmonii oraz napięcia między pięknym i brzydkim. Razem z Zuzanną Koftą tworzy kolektyw bazujący na praktyce śpiewu intuicyjnego w ramach którego prowadzą audycje UKOJENIE w Radio Kapitał. Działa z nastawieniem na współpracę z innymi. Pracowała z osobami w kryzysie bezdomności i młodzieżą z ośrodka socjoterapeutycznego. Zajmuje się edukacją artystyczną i arteterapią. Współpracuje z instytucjami kultury współtworząc wystawy i program edukacyjny. Śpiewa dawne pieśni sakralne, pieśni tradycyjne oraz improwizuje.
Marmurkowanie to technika z historią, która mogłaby już dawno skostnieć - a jednak wciąż potrafi zaskoczyć. Farba na zagęszczonej wodzie układa się we wzory, których nie da się w pełni zaplanować ani powtórzyć. To udany balans między precyzją a przypadkiem, i właśnie w tym napięciu dzieje się magia.Te warsztaty nie będą jednak grzeczną lekcją rzemiosła.To będzie świadome wyjście poza schemat, a zamiast odtwarzać, będziemy przesuwać granice - czasem delikatnie, czasem z rozmachem. Sprawdzimy, ile ta technika jest w stanie unieść, kiedy przestaje się ją traktować z nabożną ostrożnością. Paradoksalnie prostą i szybką technikę rozłożymy na części pierwsze, zamieniając ją w długi, intensywny proces - gdzie precyzja spotyka się z impulsem, a kontrola z czystą emocją.Naszym celem będzie stworzenie cyklu niekonwencjonalnych arrasów, powstałych w wyniku kolektywnego działania. Każdy obiekt stanie się osobną, abstrakcyjną historią. Dopiero zestawienie wszystkich elementów razem ujawni pełny sens i właściwy efekt całości.
Zagorzały miłośnik klasycznej sztuki, z trudem przyjmujący nowe trendy. Nie określa swojej dominującej dziedziny. Z wykształcenia bliżej mu do szeroko pojętej grafiki, z serca – do rzeźby i malarstwa. Jego sztukę, choć bardzo szczerą, można spokojnie nazwać niekończącym się kłamstwem. Autor stara się oszukiwać widza, wprowadzać w błąd, wywołać poczucie zakłopotania. Posługuje się elementami sztucznie wytworzonymi, buduje atrapy, manipuluje makietą, często w rzeczywistej skali. Nie ma przywiązania do swojej sztuki, sprawnie stara się zapomnieć to co zrobił, aby świeżo spojrzeć na kolejne realizacje. Zajmuje się grafiką, fotografią, malarstwem i sztuką muralu. Związany z warszawską Akademią Sztuk Pięknych.
Solowy projekt Magdy Dubrowskiej, artystki scen polskich, zarówno tych bardziej,
jak i - częściej - tych mniej mainstreamowych. W jej muzyce i tekstach goszczą: smutek tropików, rym niedokładny, sample z rzodkiewek, a ostatnio dużo nieokiełznanej miłości. Songwriterka, wokalistka i basistka znana z zespołu Nanga oraz niezbyt znana z zyliona innych projektów, w których udzielała się przez ostatnie kilkanaście lat. Na solowym koncie ma kasetę magnetofonową nagraną własnym sumptem na używanych nośnikach z lat 90. XX w.
Artystka działająca na styku muzyki elektronicznej i eksperymentalnej, tworząca intymne, nieoczywiste formy dźwiękowe, które wymykają się klasycznym strukturom piosenkowym. Jej muzyka rozwija się organicznie prowadząc słuchacza przez gęste harmonie, w których można się przyjemnie zgubić. Charakterystycznym elementem jej twórczości są namnażające się wokalizy oraz oszczędne, wrażeniowe teksty — często oparte na jednej frazie, która pulsuje i zmienia znaczenie wraz z rozwojem utworu. W twórczości solowej artystka pozwala sobie na całkowitą wolność, chaos i intuicyjne podążanie za tym co przyciąga ucho. Eksploruje niedoskonałości i kontrasty: tendencja do szlifowania utworów w nieskończoność przeplata się ze szkicowością. Wypolerowany sound design z szorstką, surową teksturą. Zanurzone w pogłosach wokalizy z bliskimi planami brzmieniowymi. Pomimo zamiłowania do eksperymentu, jej muzyka pozostaje kojąca i ma w sobie sporo delikatności. Projekt solowy Magdaleny Gajdzicy jest obecnie w trakcie rozwoju. Artystka samodzielnie komponuje i produkuje swoje utwory. Choć materiał nie został jeszcze wydany, był już prezentowany na żywo. Magdalena Gajdzica jest również członkinią zespołów Enchanted Hunters oraz Mitch & Mitch con il loro Gruppo Etereofonico. Współtworzyła także muzykę do spektakli „Halka”, „Melodramat” i „Orfeusz” w reżyserii Anny Smolar.
Fafik to alias djski Filipa Onufrego Jaremko, muzyka i promotora, perkusisty i wokalisty zespołu Fale i Sonda Kosmos. Wychowany na jazzie i muzyce klasycznej, do DJingu podchodzi eklektycznie, miksując szeroki wachlarz stylów: funk, soul, indie rock, disco perełki, house, dub, rap - cokolwiek mu w duszy gra. Współtworzył duet Funk Joint Unlimited, z którym rezydował w kilku ważniejszych warszawskich klubach, kolektyw Piosenka Jest Dobra Na Wszystko i parę innych. Na Koloniach wystąpi w dwóch konfiguracjach - duecie Gorzkie Zioła i kolektywie Oligocen.
DJka, psycholożka i psychoterapeutka, integratorka doświadczeń psychodelicznych, która przeobraża fale emocji w dźwięki. W swoich setach łączy m.in. melodic, organic i progressive house. Grając, świetnie się bawi i nie może przestać tańczyć.
DJka i joginka od 15 lat, ale też kulturoznawczyni i psycholożka.
Qigong (czi-kung), czasem nazywany “Chińską jogą”, jest zbiorczą nazwą na praktyki medytacyjne, energetyczne, oddechowe i ćwiczenia fizyczne, które rozwijały się na przestrzeni tysiącleci w Chinach. Źródła Qigong są przedtaoistyczne, i choć najbardziej związały się z Taoizmem, przeplatały się również z Konfucjanizmem oraz Buddyzmem. Praktyka skupia się na kultywowaniu energii życiowej dla zdrowia, duchowej samorealizacji oraz połączenia ze światem przyrody. Warsztat będzie oparty na ćwiczeniach z klasycznych sekwencji wraz z obserwacją jakości przyrody późnego lata, odpowiadającym Qi w fazie elementarnym ziemi. Jest dostępny dla osób w każdym wieku, zupełnie początkujących lub już praktykujących. Można spodziewać się pewnych podobieństw z Jogą, natomiast praktyka odbywa się na stojąco (bez potrzeby maty) i wiąże się zazwyczaj z mniej ekstremalnym zakresem ruchu. Zaleca się ubranie wygodne, umożliwiające swobodny zakres ruchu i nieuciskające, bez zbędnej biżuterii.
Od 2007 uczyła się Jogi (Iyengar, Vinyasa, Yantra) oraz fizycznej ekspresji w szkole Pantomimy. W 2014 zakochała się w Qigong i skupiła na pogłębianiu nauki u różnych nauczycieli, między innymi Mimi Kuo-Deemer, za którą podążyła do Londynu do szkoły Daoist Flow Yoga pogłębić formalnie umiejętności dydaktyczne w zakresie somatyki, Vinyasy i Qigong.
Joga na dzień bardzo dobryZapraszam na zajęcia jogi prowadzone w spokojnej, wspierającej atmosferze, dostosowane zarówno do osób początkujących, jak i tych, które mają już doświadczenie w praktyce.
Podczas spotkań skupimy się na łagodnym rozciąganiu, naładowania baterii na caly dzień oraz świadomym oddechu. Praktyka pomoże rozluźnić napięcia, poprawić elastyczność i poszukać kontaktu z własnym ciałem. Nie zabraknie relaksacji i pracy z układem nerwowym. Zajęcia będą miały formę płynnej, uważnej praktyki, bez presji i rywalizacji — każdy pracuje we własnym tempie i zgodnie ze swoimi możliwościami.Zapraszam wszystkie chętne osoby ludzkie i zwierzęce do udziału :)
Zajęcia jogi prowadzi od ponad 15 lat. Jest dyplomowaną nauczycielką jogi metody Iyengara."Matogodziny" wyrabiała, ucząc się i praktykując w Polsce oraz Indiach. Aktualnie rozwija swoją praktykę, wzbogacając ją również o inne techniki. Z wykształcenia kulturoznawczyni i psycholożka.
Przyjechać to jeszcze, ale... jak zacząć? Można tak po prostu, od zupy. Można też od razu, żeby było wygodniej, na siedząco. A może nawet na leżąco, na trawie, żeby się lepiej trawiło. Zapraszamy na kolonijny (pod)wieczorek zapoznawczy po sycącym posiłku. Polany myśleniem o jedzeniu w sztuce i muzyce współczesnej. Ze szczyptą działań performatywnych, sztuki i żartów. Z deserem na później, jeśli wybierzemy się po niego na wycieczkę.
Psychoterapeutka Gestalt (w trakcie szkolenia), historyczka sztuki, performerka, wykładowczyni na ASP w Warszawie, trenerka porozumienia opartego na empatii. Prowadzi autorskie warsztaty, wykłady oraz psychoterapię. Miłośniczka i popularyzatorka sztuki współczesnej.
Historyk kultury, performer, kurator. Doktor nauk humanistycznych (doktorat w Instytucie Sztuki PAN). Członek założyciel researchersko -performatywnej Grupy ETC. Obecnie zajmuje się przede wszystkim tematyką sound studies (zwłaszcza historycznych), z performatyką dźwięku na czele.
Od Abby po polsku po Krzysztofa Krawczyka, od Ich Troje po smerfne hity – polska muzyka popularna stoi coverami zagranicznych piosenek. Polska Szkoła Coveru zaprasza na wyprawę po znanych i niszowych, klasycznych i ekscentrycznych krajowych wersjach światowych przebojów. Napisz polski tekst do ulubionej albo znienawidzonej zagranicznej piosenki i zaśpiewaj go podczas wieczoru karaoke. Mogą, ale nie muszą ci w tym pomóc prowadzący – poeta i muzykolog. Będzie to doskonała okazja do przypomnienia coverów napisanych w poprzednich latach i ułożenia nowych!
Badacz, poeta, społecznik. Adiunkt w Katedrze Socjologii Sztuki Instytutu Socjologii Uniwersytetu Łódzkiego. Autor książki Macie swoją kulturę. Kultura alternatywna w Polsce 1978–1996 (2018) nominowanej do Nagrody Giedroycia; współautor książek Sztuka współpracy. Studium grup artystycznych w czasach PRL (2023) i Pięć lat ustawy krajobrazowej. Raport z monitoringu (2020). Współredagował monografie Awangarda/underground. Idee, historie, praktyki w kulturze polskiej i czeskiej (2018) i Miasto na żądanie. Aktywizm, polityki miejskie, doświadczenia (2014). Autor trzech książek poetyckich: Mowa nienawiści / Hate Speech (2021), Handluj z tym (2015) i Skarb piratów (2013), nominowany do Nagrody Literackiej Nike.
Muzykolog, realizator dźwięku i animator. Pisze o muzyce (m.in. o disco polo) i tworzy muzykę (Szkódny Ziaba)
Zachęcamy do pisania miłych liścików na chybił trafił. Małe gesty mają dużą moc. Każdy będzie mógł założyć swoją skrzynkę – odbierać i wysyłać listy.
Zachęcamy do dzielenia się tym, co macie najlepsze — czasem jest to rozmowa, wysłuchanie, masaż stópek albo podcięcie grzywki. Możecie zabrać ze sobą książki i gry do wspólnego spędzania czasu. W świetlicy będzie miejsce, gdzie będziecie mogli zgłosić swoją usługę.