Eksperymentalny warsztat, poświęcony improwizowanym naprawom – tymczasowym, niedoskonałym, często nieprofesjonalnym, ale pełnym pomysłowości i uroku. Naprawianie to naturalny gest, często podejmowany poza światem ekspertów i rzemieślniczej precyzji. Przypinamy trytytką, zaklejamy silver tapem, zalewamy klejem, podpieramy patykiem – to też są strategie radzenia sobie z rzeczywistością. W tym warsztacie przyglądamy się „fuszerce” nie jako błędowi, lecz jako twórczemu działaniu wychodzącemu poza gotowe rozwiązania. Punktem wyjścia będą uszkodzone naczynia – z oderwanymi rączkami, dziurkami, odłamkami. Będziemy je przerabiać, rekonstruować, wyposażać w nowe funkcje i kształty, traktując je jako otwarte formy do krytycznego i zabawowego myślenia o materiale, funkcji i estetyce. Każda osoba wyjdzie z warsztatu z własnoręcznie wykonanym, dziwacznym obiektem oraz, mamy nadzieję, chęcią do dalszego eksperymentowania w nurcie brikolażu.

Co wzrasta na marginesie lasu, wzdłuż rzeki, pod naszymi namiotami? Podczas warsztatów spotkamy się z dziko rosnącymi roślinami, tzw. chwastami, które żyją po swojemu. Podczas uważnego spaceru będziemy przyglądać się ich ciałom, ruchom, poznawać ich sąsiedztwo i warunki mieszkaniowe. Na bazie sporządzonych notatek terenowych porozmawiamy o strategiach przetrwania roślin i pomyślimy, jak możemy się nawzajem wspierać w procesach regeneracji. Będzie razem siedzieć na łące, spacerować, wąchać, dotykać, przeciągać się i pisać, a na koniec stworzymy wspólną mapę pragnień inspirowaną roślinami, która zawiśnie w przestrzeni wspólnej na czas kolonii. Do uczestnictwa w warsztatach zapraszamy wszystkie osoby zainteresowane roślinami — wiedza botaniczna nie jest wymagana.

Za każdą trudną rozmową i każdym konfliktem kryje się to samo: relacja, która jest dla nas ważna. Gdybyśmy nie dbali o drugą osobę, po prostu byśmy milczeli, ale skoro nam zależy, chcemy powiedzieć to, co siedzi nam na sercu. I tutaj zaczyna się wyzwanie. Większość z nas nauczyła się unikać trudnych tematów albo wchodzić w nie z całym bagażem emocji. Gdzieś pośrodku jest miejsce, w którym można powiedzieć to, co ważne, bez niszczenia relacji i bez zatrzymywania w sobie tego, co nas uwiera. Ten warsztat to przestrzeń do przyglądania się rozmowom i sytuacjom, których na co dzień unikamy, bo nie wiemy jak zacząć, boimy się reakcji albo nie chcemy zepsuć atmosfery. Zobaczymy jak można rozprawić się z trudnymi tematami i dalej się lubić.

Dlaczego robotnicy niekoniecznie popierają skrócony tydzień pracy? Za co klasa średnia pokochała Thermomix? I czy terapia oraz joga są uniwersalnymi narzędziami do dbania o swój dobrostan, czy raczej praktykami wpisanymi w doświadczenie i styl życia klasy średniej?Podczas warsztatów będziemy patrzeć przez klasową soczewkę na przykłady z codziennego życia. Zaczniemy od praktyki: gorących debat politycznych, codziennych wyborów konsumenckich i pozornie oczywistych przekonań o tym, co jest „dobre”, „racjonalne” czy „zdrowe”. Przyjrzymy się temu, jak głębokie uwarunkowania klasowe działają tam, gdzie na co dzień rzadko je dostrzegamy. Z praktyki przejdziemy do teorii i porozmawiamy o tym, czym właściwie jest dziś klasa, jak można ją rozumieć i komu służą konkretne sposoby jej opisywania. Zastanowimy się też, jak pozycja w strukturze społecznej wpływa na nasze wybory, odruchy i wyobrażenia o świecie.Wszystko po to, by wybić się z klasowych automatyzmów, które zwykle porządkują nasze myślenie, i zobaczyć, że wiele tego, co wydaje nam się naturalne, jest tak naprawdę strukturalnie uwarunkowane.

Chodzenie ścieżkami dźwiękowymi, nagrywanie słuchem, nagłaśnianie głosem.
Podczas warsztatów, będziemy słuchać lasu i swoich ciał, będziemy badać cichość i głośność swojego głosu oraz naśladować dźwięki otoczenia. Niczym ptasi czy żabi chór stworzymy akustyczny wielokanałowy system dźwiękowy. Będziemy pracować z formą polifoniczną i polirytmiczną. Program warsztatów jest dostosowany do osób, które mają doświadczenie w pracy z głosem i dźwiękiem i do tych, którzy będą robić to po raz pierwszy.

Marmurkowanie to technika z historią, która mogłaby już dawno skostnieć - a jednak wciąż potrafi zaskoczyć. Farba na zagęszczonej wodzie układa się we wzory, których nie da się w pełni zaplanować ani powtórzyć. To udany balans między precyzją a przypadkiem, i właśnie w tym napięciu dzieje się magia.Te warsztaty nie będą jednak grzeczną lekcją rzemiosła.To będzie świadome wyjście poza schemat, a zamiast odtwarzać, będziemy przesuwać granice - czasem delikatnie, czasem z rozmachem. Sprawdzimy, ile ta technika jest w stanie unieść, kiedy przestaje się ją traktować z nabożną ostrożnością. Paradoksalnie prostą i szybką technikę rozłożymy na części pierwsze, zamieniając ją w długi, intensywny proces - gdzie precyzja spotyka się z impulsem, a kontrola z czystą emocją.Naszym celem będzie stworzenie cyklu niekonwencjonalnych arrasów, powstałych w wyniku kolektywnego działania. Każdy obiekt stanie się osobną, abstrakcyjną historią. Dopiero zestawienie wszystkich elementów razem ujawni pełny sens i właściwy efekt całości.

Solowy projekt Magdy Dubrowskiej, artystki scen polskich, zarówno tych bardziej,
jak i - częściej - tych mniej mainstreamowych. W jej muzyce i tekstach goszczą: smutek tropików, rym niedokładny, sample z rzodkiewek, a ostatnio dużo nieokiełznanej miłości. Songwriterka, wokalistka i basistka znana z zespołu Nanga oraz niezbyt znana z zyliona innych projektów, w których udzielała się przez ostatnie kilkanaście lat. Na solowym koncie ma kasetę magnetofonową nagraną własnym sumptem na używanych nośnikach z lat 90. XX w.

Artystka działająca na styku muzyki elektronicznej i eksperymentalnej, tworząca intymne, nieoczywiste formy dźwiękowe, które wymykają się klasycznym strukturom piosenkowym. Jej muzyka rozwija się organicznie prowadząc słuchacza przez gęste harmonie, w których można się przyjemnie zgubić. Charakterystycznym elementem jej twórczości są namnażające się wokalizy oraz oszczędne, wrażeniowe teksty — często oparte na jednej frazie, która pulsuje i zmienia znaczenie wraz z rozwojem utworu. W twórczości solowej artystka pozwala sobie na całkowitą wolność, chaos i intuicyjne podążanie za tym co przyciąga ucho. Eksploruje niedoskonałości i kontrasty: tendencja do szlifowania utworów w nieskończoność przeplata się ze szkicowością. Wypolerowany sound design z szorstką, surową teksturą. Zanurzone w pogłosach wokalizy z bliskimi planami brzmieniowymi. Pomimo zamiłowania do eksperymentu, jej muzyka pozostaje kojąca i ma w sobie sporo delikatności. Projekt solowy Magdaleny Gajdzicy jest obecnie w trakcie rozwoju. Artystka samodzielnie komponuje i produkuje swoje utwory. Choć materiał nie został jeszcze wydany, był już prezentowany na żywo. Magdalena Gajdzica jest również członkinią zespołów Enchanted Hunters oraz Mitch & Mitch con il loro Gruppo Etereofonico. Współtworzyła także muzykę do spektakli „Halka”, „Melodramat” i „Orfeusz” w reżyserii Anny Smolar.

Pochodzi z miasta Łódź. Z interesujących elementów biograficznych wymienić można jeszcze to, że jej mama była instruktorką pływania, a tata prowadził firmę instalującą baseny ogrodowe. Pani Jeziora to projekt solowy na gitarę i wokal, który narodził się w Warszawie, a ewolułował po przeprowadzce do Torunia w kujawsko-pomorskim. Pani Jeziora wykonuje własne utwory oraz covery innych artystów z pogranicza folku i indie popu, a woda stała się ważnym elementem jej twórczości i scenicznego alterego. Autorski cykl jej piosenek, który powstał w latach 2020-2026, inspirowany miejskimi i dzikimi krajobrazami, opisuje wyobrażony krajobraz idealny. Piosenki są zanurzeniem się w dzikości, porach dnia i odą do chwili.

Piosenka została nagrana z udziałem Macieja Karminskiego (perkusja) i Szymona Szwarca (bas)

Kocha muzyczkę, szczególnie taką, w której jest dużo emocji i chce sie do niej tańczyć. Współorganizuje sporo wydarzeń m.in Hyper4ya, Suabe Tańce i We <3 Jersey Club.

DJ, producent, promotor. Odnajduje się w różnych zakątkach muzyki okołoelektronicznej. Nowej, starej, wesołej, smutnej, tej z głębokiego podziemia i tej niekoniecznie, ale zawsze z groovem. Związany z Radiem Kapitał od początku jego istnienia i odpowiedzialny za projekt EuroPol, poświęcony eurodance oraz polskiej muzyce dyskotekowej lat 90-tych. Działała w kolektywie PULS4R, a w przeszłości też przy przedsięwzięciach, takich jak: XYZ, Picnique Phantasia, Dłoń, Brzeg, Wyspa, domuRave.
Jego utwór “City Walking” został wydany na składance Radia Kapitał “Peramen!”, a remiks “Nocnego Deszczu” grupy Jeszcze dostępny jest w dystrybucji Agora Music.Grał w wielu warszawskich miejscówkach,  takich jak: Jasna 1, K-Bar Powiśle, Pogłos, Chmury, poznańskim Schronie, wrocławskiej Wyspa Tamka oraz białostockich FOMO klub i KLUB METRO. Jego miksy z klasycznego Chicago house’u z lat 80-tych mają po 1-2 mln wyświetleń na YT i były udostępniane przez Electronic Beats oraz grane w radiach Digitally Imported i Querfunk Karlsruhe.

Qigong (czi-kung), czasem nazywany “Chińską jogą”, jest zbiorczą nazwą na praktyki medytacyjne, energetyczne, oddechowe i ćwiczenia fizyczne, które rozwijały się na przestrzeni tysiącleci w Chinach. Źródła Qigong są przedtaoistyczne, i choć najbardziej związały się z Taoizmem, przeplatały się również z Konfucjanizmem oraz Buddyzmem. Praktyka skupia się na kultywowaniu energii życiowej dla zdrowia, duchowej samorealizacji oraz połączenia ze światem przyrody. Warsztat będzie oparty na ćwiczeniach z klasycznych sekwencji wraz z obserwacją jakości przyrody późnego lata, odpowiadającym Qi w fazie elementarnym ziemi. Jest dostępny dla osób w każdym wieku, zupełnie początkujących lub już praktykujących. Można spodziewać się pewnych podobieństw z Jogą, natomiast praktyka odbywa się na stojąco (bez potrzeby maty) i wiąże się zazwyczaj z mniej ekstremalnym zakresem ruchu. Zaleca się ubranie wygodne, umożliwiające swobodny zakres ruchu i nieuciskające, bez zbędnej biżuterii.

Zapraszam na zajęcia jogi prowadzone w spokojnej, wspierającej atmosferze, dostosowane zarówno do osób początkujących, jak i tych, które mają już doświadczenie w praktyce.
Podczas spotkań skupimy się na łagodnym rozciąganiu, naładowania baterii na caly dzień oraz świadomym oddechu. Praktyka pomoże rozluźnić napięcia, poprawić elastyczność i poszukać kontaktu z własnym ciałem. Nie zabraknie relaksacji i pracy z układem nerwowym. Zajęcia będą miały formę płynnej, uważnej praktyki, bez presji i rywalizacji — każdy pracuje we własnym tempie i zgodnie ze swoimi możliwościami.Zapraszam wszystkie chętne osoby ludzkie i zwierzęce do udziału :)

Przyjechać to jeszcze, ale... jak zacząć? Można tak po prostu, od zupy. Można też od razu, żeby było wygodniej, na siedząco. A może nawet na leżąco, na trawie, żeby się lepiej trawiło. Zapraszamy na kolonijny (pod)wieczorek zapoznawczy po sycącym posiłku. Polany myśleniem o jedzeniu w sztuce i muzyce współczesnej. Ze szczyptą działań performatywnych, sztuki i żartów. Z deserem na później, jeśli wybierzemy się po niego na wycieczkę.

Od Abby po polsku po Krzysztofa Krawczyka, od Ich Troje po smerfne hity – polska muzyka popularna stoi coverami zagranicznych piosenek. Polska Szkoła Coveru zaprasza na wyprawę po znanych i niszowych, klasycznych i ekscentrycznych krajowych wersjach światowych przebojów. Napisz polski tekst do ulubionej albo znienawidzonej zagranicznej piosenki i zaśpiewaj go podczas wieczoru karaoke. Mogą, ale nie muszą ci w tym pomóc prowadzący – poeta i muzykolog. Będzie to doskonała okazja do przypomnienia coverów napisanych w poprzednich latach i ułożenia nowych!

Zachęcamy do pisania miłych liścików na chybił trafił. Małe gesty mają dużą moc. Każdy będzie mógł założyć swoją skrzynkę – odbierać i wysyłać listy.

Zachęcamy do dzielenia się tym, co macie najlepsze — czasem jest to rozmowa, wysłuchanie, masaż stópek albo podcięcie grzywki. Możecie zabrać ze sobą książki i gry do wspólnego spędzania czasu. W świetlicy będzie miejsce, gdzie będziecie mogli zgłosić swoją usługę.